Can sıkıntısı

Bugün bilgasayara yazmak için oturdum ama bir türlü olmuyor.Sözüm ona can sıkıntısı hakkında bir şey yazacaktım.Ama olmadı konuyla ilgili bir şeyler yazmaya kalktığımda bile canım sıkıldı.Hadi ben başka bir yazıya yelken açmak için burada bırakıyorum.

Bu arada beni takip eden var mı?Yoksa ben de deliler gibi kendi kendime mi yazıyorum? Hem deli olsam da ne fark ederki???

Bitmesin...

Çocuk sayfaları çeviriyordu,çevirdikçe iştahı kabarıyor kendini gerçek dünyadan soyutlayıp sayfaların kendine sunduğu özgürlüğe uçuyordu.Uçtukça farkında olmadan sayfaların sonuna yaklaşıyordu.Sonunda bir gün sayfalar bitti.Çocuk kalktı.Gözleri uyuşmuş, ayakları hareketsizlikten sızlıyordu.Ama şimdi ne yapacaktı?Kendini boşlukta hissediyordu.Keşke kitap hiç bitmeseydi...
Aradan 5 yıl geçti.Hayatta, çocuğa o kitabın verdiği zevk kadar hiç bir şey zevk veremiyordu.Aynı kitapları okudukça okuyor; Mutluluğu onlarda buluyordu.Keşke kitabın sonunda kesinlik olmasaydı.O zaman yenisi yazılabilirdi. Sonunda serinin yeni kitabının çıkacağını duydu.Mutluluktan havalara uçuyordu. Bir kaç ay sonra koşa koşa kitabevine gitti, yeni kitabı aldı. Kitabın kapağını açtı, kendini uçuşa hazırladı.Sayfaları çevirdikçe çeviriyor ama bir türlü havalanamıyordu.Sürekli havalanmayı denedi ama bir türlü başaramadı.Başaramayınca da anladı ki bazı şeyler zorlamaya gelmiyor.

...................................................................................................................................................

Her şey belli bir sınıra kadar güzeldir.Etrafımız sürekli gülümseyen insanlarla dolu olsaydı mutlu olur muyduk acaba?:)