Yalnızlık

Bugun kendimi yalnız hissettim. Geride kalan gune soyle bir bakıverdim. Sohbet sakalaşma ve ders.Hayatımın bundan ve başkalarına onların beni görmek istedigi gibi gorunmeye çalışmaktan ibaret oldugunu gördüm.Yani koca bir 0. Biz insan denilen mahlukların neden kendimiz gibi olamadığımızı düşündüm. Sonunda da kendime göre bir cevap geliştirdim.Biz aslında yalnızlıktan kaçmaya çalışırken kendimizi yalnızlığa itiyoruz.Yoksa bu kadar kişinin onlarca arkadaşı olmasına rağmen kendini yalnız hissetmesini nasıl açıklayabiliriz?

Düşünmek

Neden düşünürüz ki?Bir zorunluluk mudur düşünmek?Bir cevap mı yoksa bir soru mudur?Bir ışık mı yoksa karanlık kuytu bir köşe midir?
İşte bunların cevabını bulabildiğimizde düşünmenin aslında ne olduğunu anlayabileceğiz.


Düşünmeden geçen bir hayat kolay ve sıkıntısızdır ancak hiç yaşanmamışıtr.

...mak ya da ...mamak

Herkese göre değişir.

Bana göre yazmak ya da yazmamak:
Yani Yaşamak ya da yaşamamak:
Yani Düşünmek ya da düşünmemek:
Yani Güdülmek ya da güdülmemek:
Yani Özgür olmak ya da olmamak.

Sınav

Çocuk sınavdan çıkmıştı.Çok mutluydu ; bütün soruları doğru cevaplamış, 100 alacaktı.Okulun çıkışına vardığı zaman bir arkadaşına rastladı.Ona 3üncü sorunun ne olduğunu sordu.Arkadaşı onunkinden farklı bir şey söylemişti.Ama mutlaka arkadaşı hata yapmış olmalıydı.Ondan cevabını açıklamasını istedi.Arkadaşı bir güzel anlattı.Gitmişti 20 puan.

Sabah kalktı, giyindi ve okula doğru yola çıktı. 5-10 dakikalık bir yürüyüşten sonra okuluna vardı.Okuluna vardıktan sonra yavaşça sınıfına gitti.Sınıfta sınav soruları çözülüyordu.Öğretmen hızlı bir şekilde tahtayı doldurmaya çalışıyordu.1,2,3,4,5.soru derken soruların çözümü bitti.Sınavda sadece 2 soruyu tamamen 1 ini de yarısına kadar doğru yapmıştı.Çocuk soruların puanları topladı ve 50 puan alacağını gördü.
Yıkılmıştı: 100 lük sınavı 50 ye düşüvermişti.Başı önünde gidiyordu ki birdenbire kafası çalışmaya başladı.Hayat sadece sınavlardan ibaret miydi?Kısacık bir düşünme anından sonra öyle olmadığını anladı.Hayatta eğlence denen bir şey de vardı.Bu şey için illa başkasının da olması gerekmiyordu.İnsan kendi kendine de eğlenebilirdi.Nitekim de öyle yaptı.

Hayat sadece kalem kağıt değildir.Asıl önemli olan onlar dışında neler yapabildiğimizdir.:)

Can sıkıntısı

Bugün bilgasayara yazmak için oturdum ama bir türlü olmuyor.Sözüm ona can sıkıntısı hakkında bir şey yazacaktım.Ama olmadı konuyla ilgili bir şeyler yazmaya kalktığımda bile canım sıkıldı.Hadi ben başka bir yazıya yelken açmak için burada bırakıyorum.

Bu arada beni takip eden var mı?Yoksa ben de deliler gibi kendi kendime mi yazıyorum? Hem deli olsam da ne fark ederki???

Bitmesin...

Çocuk sayfaları çeviriyordu,çevirdikçe iştahı kabarıyor kendini gerçek dünyadan soyutlayıp sayfaların kendine sunduğu özgürlüğe uçuyordu.Uçtukça farkında olmadan sayfaların sonuna yaklaşıyordu.Sonunda bir gün sayfalar bitti.Çocuk kalktı.Gözleri uyuşmuş, ayakları hareketsizlikten sızlıyordu.Ama şimdi ne yapacaktı?Kendini boşlukta hissediyordu.Keşke kitap hiç bitmeseydi...
Aradan 5 yıl geçti.Hayatta, çocuğa o kitabın verdiği zevk kadar hiç bir şey zevk veremiyordu.Aynı kitapları okudukça okuyor; Mutluluğu onlarda buluyordu.Keşke kitabın sonunda kesinlik olmasaydı.O zaman yenisi yazılabilirdi. Sonunda serinin yeni kitabının çıkacağını duydu.Mutluluktan havalara uçuyordu. Bir kaç ay sonra koşa koşa kitabevine gitti, yeni kitabı aldı. Kitabın kapağını açtı, kendini uçuşa hazırladı.Sayfaları çevirdikçe çeviriyor ama bir türlü havalanamıyordu.Sürekli havalanmayı denedi ama bir türlü başaramadı.Başaramayınca da anladı ki bazı şeyler zorlamaya gelmiyor.

...................................................................................................................................................

Her şey belli bir sınıra kadar güzeldir.Etrafımız sürekli gülümseyen insanlarla dolu olsaydı mutlu olur muyduk acaba?:)